Bugünlerde gençlerin elinde tek bir büyüteç var: CEO.
Hangi bölüme gitsem CEO olurum? Hangi üniversiteyi bitirince direkt genel müdür koltuğuna otururum? Steve Jobs’ın garajda kurduğu o büyülü dünya, gençlerin zihninde “hızlı, çabasız ve lüks bir kariyer yolu” olarak yeniden paketlenmiş durumda.
Ama gerçekler, sizin hayal ettiğiniz o süslü kartvizitlerden biraz daha farklı. Gelin, bu balonları birlikte patlatalım.
Öğrenciler bana geliyor ve soruyor: “Hocam bu mesleğin önü açık mı? Mezun olunca müdür olarak atanır mıyım?”
Cevabım net: Diploman, senin işe giriş biletindir; yöneticilik anahtarın değil.
Üniversiteler, “CEO’luk” bölümü açsa herkes full çekerdi, değil mi? “Yat Uzan Para Kazan Fakültesi” ya da “Üstüm Olmasın Ama Dünya Para Kazanayım Bölümü”… Öğrencilerin aradığı tam olarak bu: Sorumluluk almadan, ter dökmeden zirveye çıkmak.
Oysa dünya, mezun olduğunuz okulun ismine göre değil, çözdüğünüz problemlerin büyüklüğüne göre maaş veriyor. X üniversitesinden mezun olmak, Y üniversitesinden mezun olana göre size otomatik bir üstünlük sağlamaz. Sektörde “diploma” ile “yetkinlik” arasındaki o ince çizgiyi fark edemeyenler, asgari ücretin sınırlarında gezmeye mahkumdur.
Mottomuz neydi? “Future is not predicted, it is built.”
CEO olmak bir unvan değil, bir sonuçtur. O koltuğa oturmak için;
Güverteyi temizlemeyi bilmelisin.
Fırtınayı yönetmeyi öğrenmelisin.
Mürettebatı ikna edebilmelisin.
Eğer sadece “unvan” peşinde koşarsanız, o koltuklara başkaları oturur. Eğer “değer üretme” peşinde koşarsanız, o koltuklar zaten sizin için boş bekliyor olacak.
Eğer o çok istediğiniz CEO koltuklarına layık olmak istiyorsanız:
Staj Yapın: Okul sıralarında değil, hayatın içinde terleyin. 3-5 farklı staj, diplomadan daha değerlidir.
Dil Öğrenin: Sadece konuşmak için değil, dünyanın geri kalanıyla iş yapabilmek için.
İşin Mutfağına Girin: İlk işinizde 5-10 bin liralık maaşlar aramayın; “Bu işi nasıl en iyi öğrenirim?” diye sorun.
Son söz: Eğer tek derdiniz unvan ise, dünya sizin için çok yorucu olacak. Ama derdiniz bir şeyleri inşa etmekse, işte o zaman kendi hikayenizin CEO’su olmaya başladınız demektir.
Sizce hangisisiniz? Sadece bir unvanın peşindeki “aday” mı, yoksa geleceğini kendi elleriyle inşa eden bir “inşaatçı” mı?
