Çocuğum Zorbalığa Uğruyor, Ne Yapmalıyım?

Rehberlik Servisi
1.662 Görüntüleme - Şubat 2, 2017
Sponsor Bağlantılar

Çocuğum Zorbalığa Uğruyor, Ne Yapmalıyım?

Zorbalık

Her yaş grubunda olabilen zorbalık, fiziksel, sözlü veya sosyal ilişkiler aracılığıyla başkasına zarar vermeye çalışmaktır. Fiziksel olarak vurmak, tekme atmak, ısırmak; sözlü olarak dalga geçme, isim takma; sosyal ilişki olarak dışlamak, dedikodu çıkarmak gibi farklı biçimlerde görülebilir. Özellikle sosyal medya kullanımı yaygın olan gençlerin siber zorbalığa da maruz kalma ihtimalleri bulunmaktadır.

Çocuğumun Zorbalığa Uğradığını Nasıl Anlarım?

Çocuğunuz okula gitmek istemiyorsa, bu isteksizlik sıklaştıysa, okul hakkında negatif yorumları arttıysa, okul hakkında konuşurken kaygılanıyorsa zorbalık ihtimalinden şüphelenebilirsiniz.

Ne Yapabilirim?

Çocuğun yaşına göre eylem planı farklı olabilir. Okul öncesi dönem ve küçük yaş grubunda olan çocukların zorbalığa uğradığı durumlarda çocuğunuzdan yaşadığı durumu öğrenmeye ve anlamaya çalışın.

Burada anlamaya ve keşfetmeye çalışan kişi olmak çok önemlidir. “Ne yaptın da dalga geçtiler senle” gibi bir tutumdan kaçınmanız uygun düşecektir çünkü zorbalar çocuğunuzun bir şey yapmasına ihtiyaç duymazlar. Onlar da çocuğunuz gibi mağdurlardır, zorbalık aracılığıyla kendi dünyalarındaki problemlerle baş etmeye çalışmaktadırlar.

Olayı netleştirdikten sonra öğretmeni ile durumu konuşun, zorba ile siz yüzleşmeyin.

Durumun devam etmesi halinde ailesiyle iletişime geçin. Aileyle görüşürken yüzleşmeci bir tutumdansa çocuğunuzun üzüldüğünü vurgulayın, çocuklarınızın iyi geçinmesini tercih ettiğinizi ve beraber neler yapabileceğinizi sorun. İşbirlikçi tutumu tercih edin.

Çocuğunuzun yaşı daha büyük olması durumunda ise daha farklı bir duruş yararlı olacaktır. Duruma el atmaktansa destek olmanız ona büyük bir katkı sağlayacaktır. Çocuğunuzun yaşı daha büyükse olayı anlamaya çalışarak başlayın. Suçlayıcı sorulardan kaçının. Neler yaşandığını anlamaya çalışın.

Daha sonra çocuğunuzla neler yapabileceği hakkında konuşmaya başlayın. Çocuğunuza “sen ne yapabilirsin bu durumda” gibi sorular sorarak cevap bulmasını bekleyin. Sizin öneri getirmeden onun bir çözüm üretmeye çalışmasına destek olmanız çocuğunuzun problem çözme becerisine büyük bir katkı sağlayacaktır. Bu yüzden çözümü sizin sunmanızı önermiyorum.

Çocuğunuzun sunduğu öneriler hakkında konuşmak da önemli. Sunduğu önerilere “olmaz, saçma, işe yaramaz” gibi değerlendirmek yerine bu çözümü uygularsa neler olabileceğini sorun. Onun bulduğu çözümü yine kendisi değerlendirebilsin. Sizin değerlendirmenizden bağımsız olarak. Bu da çocuğunuzun problem çözme becerisine katkı sağlayacaktır. Onun kendisini ne yaparsa daha iyi hissedeceğini de sormayı ihmal etmeyin.

 

 

Fuat Can Çalışkan
Uzman Psikolojik Danışman
caliskan.fuatcan@gmail.com

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.

Sponsor Bağlantılar