Okul ve klinik ortamlarda yapılan değerlendirmeler nasıl ayrışır?

Okul ve klinik ortamlarda yapılan değerlendirmeler, temel amaçları, sürece dahil olan uzmanlar ve uygulama kapsamları bakımından belirgin şekilde farklılaşmaktadır. Kaynaklara göre bu ayrım şu başlıklar altında toplanabilir:

1. Temel Amaç Farklılığı

• Klinik Ortam: Temel hedef tanı koymak ve buna uygun bir tedavi planı oluşturmaktır. Klinik değerlendirmeler sonucunda çocuğun durumu tıbbi veya gelişimsel bir çerçevede tanımlanır.
• Okul Ortamı: Buradaki asıl amaç tanı koymak değil, var olan güçlüğü erken fark etmek (erken tanılama), süreci izlemek ve öğrenciyi doğru uzmanlara yönlendirmektir.

2. Uygulama ve Yaklaşım Biçimi

• Klinik Yaklaşım: Değerlendirme süreci genellikle multidisipliner bir yaklaşım ile yürütülür. Bu süreçte psikiyatristler, özel eğitimciler ve pedagoglar bir arada çalışarak durumu analiz ederler. Ayrıca zeka testleri gibi araçlar tek başına tanı koymak için değil, klinik gözlemle birleştirilerek kullanılır.
• Okul Yaklaşımı: Okul ortamında öğretmen gözlemleri ve psikolojik danışmanlık servislerinin (rehberlik servisleri) rolü ön plandadır. Akademik başarıyı veya sosyal uyumu etkileyen durumlar tespit edilerek aile ve sağlık kuruluşları arasında köprü kurulur.

Her iki ortamın değerlendirme süreçlerinde ayrıştığı noktalar olsa da, aile ile iş birliği yapılması ile etik ilkelere ve çocuk haklarına uygunluk her iki ortam için de ortak bir zorunluluktur.